Δημοσίευση άρθρου του κυρίου Δημήτρη Μπινιάρη στο ΒΗΜΑ

        Όλοι αθώοι, η ευθύνη στον μεσίτη…

Από το 1993, οπότε και καταργήθηκε η προηγούμενη νομοθεσία περί μεσιτών, όποιος επιθυμεί μπορεί να γίνει μεσίτης, δίχως καμία γνώση, δίχως εξετάσεις και παράλληλα με το όποιο άλλο επάγγελμά του, δημιουργώντας ζημιά στον κλάδο.
Σήμερα το υπουργείο, υπό την πίεση του μνημονίου, δείχνει διατεθειμένο να ολοκληρώσει την ψήφιση του νέου νομοσχεδίου , ωστόσο παρατηρούνται σημαντικά προβλήματα, τα οποία το καθιστούν ημιτελές.
Κατ’ αρχάς στα θετικά, κρατήθηκε η πρόταση της Ομοσπονδίας Μεσιτών για υποχρεωτική αναγραφή του μεσίτη στο συμβόλαιο. Με αυτόν τον τρόπο οι μεσίτες θα πάψουν να κάνουν τους ντετέκτιβ ψάχνοντας για τις πραγματοποιηθείσες αγοραπωλησίες στις οποίες έχουν μεσολαβήσει, αλλά τα σντισυμβαλλόμενα μέρη δεν τους κάλεσαν στα συμβόλαια, με αποτέλεσμα να χάσουν την αμοιβή τους.
Επίσης κρατήθηκε η προτεινόμενη διάταξη περί αποκλειστικής εντολής, όπου ρητά αναφέρεται πως κάθε μεταβίβαση κατά τη διάρκεια ισχύος της τεκμαίρεται ότι έγινε με την υπόδειξη του αποκλειστικού μεσίτη, «εκτός εάν αποδειχθεί ότι η κατάρτιση της σύμβασης οφείλεται αποκλειστικά σε ενέργειες του εντολέα», αναφορά η οποία όμως καταργεί το νόημα της αποκλειστικότητας. Και αυτό γιατί ο αποκλειστικός μεσίτης διαχέει τις πληροφορίες του ακινήτου, δεν τις κρύβει. Τοποθετεί επιγραφή έξω από το ακίνητο για τη διαθεσιμότητά του, δημοσιεύει φωτογραφίες του ακινήτου στα Μέσα και ενημερώνει τους ενδιαφερομένους.
Πώς είναι δυνατόν να αποδείξει ο μεσίτης για τον κάθε κακοπροαίρετο αγοραστή που δεν θέλει να πληρώσει μεσιτικά και προσεγγίζει κατευθείαν τον ιδιοκτήτη ότι με τις ενέργειές του έγινε η υπόδειξη; Ευτυχώς, το υπουργείο κράτησε την υποχρεωτική εκπαίδευση ενός έτους για κάθε νέο μεσίτη, ο οποίος τώρα θα υποχρεούται για 12 μήνες να εργαστεί ως δόκιμος σε κάποιο γραφείο, ενώ θα παρακολουθεί σεμινάρια και θα δίνει εξετάσεις απόκτησης άδειας ασκήσεως επαγγέλματος.
Στα θετικά επίσης, η ρητή μη υποχρέωση καταβολής μεσιτείας, ασχέτως εάν την υπεσχέθη, σε όποιον μεσολάβησε και δεν φέρει νόμιμη άδεια μεσίτη, καθώς και η διάταξη πως αν υπεδείχθη ακίνητο για ενοικίαση και τελικά αγοράστηκε, να δικαιούται ο μεσίτης αμοιβή για την αγορά αυτού.
Ελλείψεις ωστόσο παρατηρούνται όχι μόνο στην αποκλειστική εντολή μεσιτείας, αλλά και στην απλή εντολή, όπου προτείνεται εάν περισσότεροι μεσίτες υπέδειξαν το ίδιο ακίνητο να μοιράζονται την αμοιβή σε ίσα μέρη. Ο μεσίτης ωστόσο υποβάλλεται σε έξοδα για το μεσιτευόμενο ακίνητο, αποβλέποντας στην αμοιβή του.
Κανένας δεν εξαναγκάζει τον μεσιτικό εντολέα να επιλέξει περισσότερους μεσίτες για το ίδιο ακίνητο, εάν όμως το πράξει ας υποστεί και τις συνέπειες, που είναι η καταβολή πλήρους αμοιβής σε κάθε υποδείξαντα κτηματομεσίτη. Το αποκορύφωμα είναι η προβλεπόμενη ποινική ευθύνη του μεσίτη σε περίπτωση που το ακίνητο έχει νομικά ή τεχνικά ελαττώματα τα οποία έχουν υποπέσει στην αντίληψή του και για τα οποία δεν ενημέρωσε τον αγοραστή.
Έτσι όμως εκτιμάται ότι μπορεί να δημιουργηθεί βιομηχανία κακόβουλων ποινικών διώξεων εναντίον μεσιτών, αφού εύκολα μια απλή διαφορά μεσιτικής αμοιβής ενδέχεται να μετατρέπεται σε ποινική δίωξη, εξαναγκάζοντας τον μεσίτη να μην αναζητεί την αμοιβή του για να γλιτώσει τα ποινικά δικαστήρια, αφού δύσκολα θα βρει κανείς στη χώρα μας ακίνητο δίχως την παραμικρή παρανομία. Αθώοι λοιπόν οι μηχανικοί των οικοδομών, οι δικηγόροι των αντισυμβαλλομένων και οι συμβολαιογράφοι. Η ευθύνη στον μεσίτη.
Του Δ. Μπινιάρη